Προειδοποίηση: Εντελώς geeky post!
Ξέρω ότι θα στενοχωρήσω τον φίλο μου
Πάρι αλλά το eclipse νικάει με διαφορά στα σημεία:
- Ο editor που έχει είναι τρομερά customisable και ανεβάζει πολύ ψηλά την χρηστικότητα. Κορυφαία πολύ μικρή λεπτομέρεια για παράδειγμα: πολύ συχνά μεταβλητές έχουν ονόματα όπως "leafSetSize". Με ctrl+<- αν βρίσκεσαι στο τέλος της λέξης[1] δεν σε πάει στην αρχή αλλά αμέσως πριν το Size.
- To SWT GUI, μιας και είναι compiled natively για κάθε πλατφόρμα, όχι μόνο είναι τρομερά πιο responsive αλλά και specific στην πλατφόρμα που χρησιμοποιείς. Πχ σε Mac αντί του ctrl χρησιμοποιείται το apple key για τα shortcuts.
- Έχει plugins για τα πάντα! PHP για παράδειγμα γράφω σε eclipse, ενώ έχω βρει plugin ακόμα και για Latex!
Το Netbeans βέβαια έχει τα δικά του δυνατά σημεία. Υπάρχει δηλαδή παντα στο σκληρό μου γιατί:
- Project Matisse. Αν θέλεις να γράψεις εφαρμογή με GUI είναι απλά must.
- UML support με reverse engineering σε ήδη γραμμένο κώδικα. Πολύ χρήσιμο γενικά αλλά ειδικά όταν σου δίνουν 10 κιλά κώδικα χωρίς documentation και πρέπει να βγάλεις άκρη... Παρεπιπτόντως, αυτό το feature δεν δουλεύει σωστά σε mac...
- Κάποιες java specific ρυθμίσεις και αυτοματισμοί είναι απλά καλύτερα στημένοι, μιας και έρχεται κατευθείαν από τη μαμά Sun.
Παρ' όλα αυτά, μετά από μια προσπάθεια μηνών να υιοθετήσω το Netbeans σαν βασική μου επιλογή, επέστρεψα στο Eclipse. Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα βέβαια, αν και βλέπω το eclipse συνέχεια γύρω μου (μετά το matisse βέβαια το Netbeans έχει κάνει δυναμική επιστροφή). Νομίζω πάντως ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο με ποιο θα μάθεις.
[1] Τέτοιου είδους shortcuts που σε απομακρύνουν από το ποντίκι τα βρίσκω εξαιρετικά χρήσιμα. Το συγκεκριμένο λέγεται camel case caret movement όπως επισημαίνει και ο
cherouvim στα σχόλια
Ετικέτες geek, java, programming