Στερεοφωνικά και μαρμελάδες

Έχοντας σπουδάσει στην Αγγλία και κατά συνέπεια έχοντας δει τα καλά και τα κακά του αγγλικού συστήματος, όταν προσπαθώ να τα συγκρίνω με τα αντίστοιχα του ελληνικού πολύ συχνά διακρίνω μια εντελώς αποπροσανατολισμένη αντιμετώπιση.

Τα αγγλικά πανεπιστήμια καταρχήν δεν είναι ιδιωτικά. Κατα δεύτερον όμως, στο αγγλικό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης έχει μπει περισσότερο απ' ότι στην υπόλοιπη ευρώπη ο παράγοντας "ιδιωτική αγορά". Όχι με την έννοια του ιδιωτικού πανεπιστημίου αλλά υπάρχει ξεκάθαρα ανταγωνισμός μεταξύ πανεπιστημίων. Όπως είναι αναμενόμενο, η σχέση της "αγνής" επιστήμης με το τι διδάσκεται στα πανεπιστήμια, έχει επηρεαστεί κατά συνέπεια. Για την ακρίβεια τα πράγματα δείχνουν ότι μάλλον έχει αλλοιωθεί. Ενδεικτικά από σημερινό άρθρο του BBC τα τοπ 5 "non-courses":

• Outdoor adventure with philosophy, at Marjon, the College of St Mark and St John in Plymouth
• Science: fiction and culture, at the University of Glamorgan
• Equestrian psychology, at the Welsh College of Horticulture in Mold, Flintshire (ψυχολογία αλόγων!!!)
  
• Fashion buying, at Manchester Metropolitan University
• Golf management, at UHI Millennium Institute, based in Inverness.

Τα πανεπιστήμια αυτά δεν είναι ότι καλύτερο έχει να αναδείξει η Γηραιά Αλβιώνα, αλλά η κατάσταση δείχνει ξεκάθαρα τα side-effects της -για κάποιους- ουτοπίας της εφαρμογής των νόμων της αγοράς στην παιδεία. Τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια έχουν και αυτά επηρεαστεί από αυτή την τάση, γιατί όσο μεγάλο και να είναι ένα πανεπιστήμιο αν δεν πάρει επαρκές νούμερο φοιτητών απλά θα έχει οικονομικό πρόβλημα. Στον τομέα της πληροφορικής για παράδειγμα παντού βλέπεις να ξεπετιούνται τρομερά εξειδικευμένα πτυχία όπως "Internet computing" ή "Software design for networks". Ειδικά όσοι από εσάς είστε του χώρου (από τους 5 οι 3 δηλαδή) καταλαβαίνετε καλύτερα την γελοιότητα τέτοιων τίτλων σπουδών σε προπτυχιακό επίπεδο.

Την επόμενη φορά που θα ακουστεί λοιπόν το "όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη" και "ευρωπαϊκά κριτήρια" και "κατά το Αγγλικό πρότυπο" ας σκεφτούμε λίγο γιατί τέτοιες φράσεις πιάνουν στην Ελλάδα και τι πραγματική βαρύτητα έχουν. Σε καμία περίπτωση δεν απαξιώνω συνολικά τα Αγγλικά πανεπιστήμια, αλλά όταν ακούω ότι η "μεταρύθμιση θα φέρει τα Ελληνικά <βάλε ότι θέλεις εδώ> στην Ευρωπαϊκή ένωση", τότε ξέρω ότι ο ομιλητής νομίζει ότι απευθύνεται σε υποανάπτυκτους, κομπλεξικούς και ευρωλάγνους (λόγω κομπλεξισμού) ακροατές.

Ετικέτες πανεπιστήμιο, education, greece

Όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι αργεί να ξημερώσει.

Τελικά ισχύει και στους υπολογιστές. Γαμώ το @#$@#%$!@$!%!$^Υ%^$&^@ μου γαμώ. Δεκαπεντάγουστος στο Birmingham.

Προς υποψήφιους μεταπτυχιακούς φοιτητές σε Computer Science: Αν όταν κάνεις μεταπτυχιακό θέλεις να κάνεις διακοπές τέτοιο καιρό, μην διαλέξεις πτυχιακή με τίτλο Distributed simulation of peer-to-peer systems. Βασικά μην διαλέξεις οτιδήποτε ερευνητικό. Σε ιδανικές συνθήκες διάλεξε κάτι σε ψυχολογία εντόμων. Αν πάλι διαλέξεις κάτι τέτοιο, στείλε μου ένα μέιλ να κλάψουμε μαζί. Βέβαια αν του χρόνου που θα κάνεις μεταπτυχιακό μου στείλεις τέτοιο μέιλ, για να είμαι ειλικρινής, θα πρέπει να μου επιτρέψεις να γελάσω σαρδόνια και σαρκαστικά όπως ακριβώς κάνεις εσύ τώρα.

ΥΓ: Η ώρα είναι 11.10 το βράδυ και αυτό το post το κάνω από τα εργαστήρια του πανεπιστημίου.

ΥΓ2: κλαψ, λυγμ

Ετικέτες πανεπιστήμιο, birmingham, computer science

Κοιτώντας τα στατιστικά του blog, ανάμεσα στις φράσεις που αναζητήθηκαν στο google και "έδειξαν" στο blog μου (search engine queries) βρήκα αυτό:


Προς τον φίλο αναγνώστη που σκέφτεται να αφήσει το πανεπιστήμιο και πάνω στην απελπισία του ρώτησε το google:

ΟΧΙ! Δεν είναι σωστό! Μην το παρατήσεις!

Ουφ... Αισθάνομαι κάπως καλύτερα τώρα...

Ετικέτες πανεπιστήμιο, fun